Ev Sahibi ve Kiracı İlişkisinde Yeni Dönem

Borçlar Kanunu ev sahibi ve kiracı ilişkisini yeniden düzenliyor...

6099 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nda yeni düzenlemelere gidildi. Yeni yasa kira artışından, evin hangi şartlarda tahliye edileceğine kadar birçok konuyu kapsıyor. Yasaya göre depozito artık 3 aylık kira bedelini aşamıyor. Yeni kanunun 342. maddesine göre depozitoda üst sınır 3 aylık kira bedeli ile sınırlanarak, daha fazla depozito talep edilmesi yasaklandı. Ödenen kira altı aylık ve yıllık ödeniyorsa, yine ödenen miktarın aylık miktarı göz önüne alınarak depozito bedeli tespit edilecek. Kiracılar parayı daire sahibine elden teslim edemeyecek. Depozito,kiracı, kiraya verenin onayı olmadan çekilmeyecek şekilde vadeli mevduat hesabına yatırılacak. Kira süresince elde edilecek faiz geliri depozitoya eklenecek. Banka, sözleşme bittikten sonra, iki tarafın rızasıyla bu parayı geri verecek.

KİRACININ HAKKINI KORUYAN DÜZENLEME

Yasaya göre, ev sahibi, kira kontratının süresi dolmadan kiracıyı evden çıkaramayacak. Mülk sahibi, kontrat süresi bitimine bir ay kala, kiracısına ihtarname çekmediği sürece, önceki kontrat kendiliğinden yenilenir ve süresiz kontrat niteliğine dönüşür kabul edilecek. Kiracı, evin sorunları varsa kontrat süresinin dolmasını beklemeden haklı gerekçesini göstererek evden çıkabilir.

KİRACININ YÜKÜMLÜLÜKLERİ

• Kullanımla ilgili olmak şartıyla öngörülen veya öngörülemeyen tüm yan giderleri kiraya veren karşılamak zorundadır.
• Kiraya verenin en temel yükümlülüğü, gayrimenkulün kira sözleşmesi boyunca kiraya verildiği gibi kalmasını sağlamaktır.
• Kiralananın herhangi bir kusurunun ortaya çıkması ve bu kusurdan dolayı kiracının zarar görmesi durumunda kiraya veren zararı karşılamak durumundadır.
• Sigorta, vergi vb. kiralanan ile alakalı ödemeleri kira sözleşmesinde aksi kararlaştırılmadıkça  kiraya veren ödemek zorundadır.
• Kira bedelinin geç ödenmesi durumunda herhangi bir cezai koşul içeren bir anlaşma yapılamaz.
• Borçlar kanununa göre “yerel adet olmadıkça” gibi bir ibare görülmektedir. Bu sözün kullanılmasıyla birlikte kiralanmak istenen gayrimenkulün bulunduğu bölgedeki genel uygulamaların kabul edildiği anlaşılmaktadır. Ancak yerel adetler kanunların üzerinde olmadığı gibi kanunlara aykırılık taşıması durumunda geçerlilik kazanmayacaktır.